^JumP^ 的个人资料Welcome To my Life照片日志列表更多 工具 帮助

Changsiriwathanathamrong Panlop

职业
兴趣
If you want to know something. You have to study its. ถ้าอยากรู้เกี่ยวกับผมทำไมไม่ลองศึกษาผมดูล่ะ

Windows Media Player

此共享空间没有音乐列表。

Welcome To my Life

第 1 张,共 1 张
7月14日

Loneliness...

 
.
....
ไม่รู้จะบรรยายยังไง
 
ช่วงนี้อารมณ์ เหงา.....
 
 
5月28日

Life & Time

สิ่งที่มีค่าที่สุดในชีวิตคนเรานอกจากชีวิตก็คือ เวลา
ทุกคนมีเพียงชีวิตเดียว
เวลาก็เช่นกัน
จะจน รวย ผิวขาว ผิวดำ ไม่ว่าใครก็มีเท่ากันในหนึ่งวัน
 
ไม่มีใครย้อนเวลากลับคืนได้
 
ไม่มีใครรู้ว่าเราจะมีพรุ่งนี้อีกสักกี่หน
 
ทุก ๆ วินาทีที่คุณยังใช้เวลาได้
จงใช้มันอย่างคุ้มค่า
ฝันในสิ่งอยากฝัน
ทำในสิ่งที่อยากทำ
เป็นในสิ่งที่อยากเป็น
รักคนที่หัวใจบอกว่ารัก
และอย่าลืมไม่ว่าจะทำอะไรให้เวลากับครอบครัวให้มากที่สุด
บางคนมารู้ว่าอะไรสำคัญที่สุด ก็เมื่อสิ่งสำคัญนั้นได้จากไปแล้ว
 
 
จงอย่าปล่อยให้เวลาผ่านเลยไปโดยที่เราจะต้องรู้สึกเสียดายภายหลัง
ใช้ชีวิตและเวลาที่มีให้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้
แล้ววันนึง เมื่อเรามองย้อนกลับไปในชีวิตเรา มันจะมีแต่รอยยิ้ม
 
เมื่อเกิดมาเรามาพร้อมกับเสียงร้องไห้ จงใช้ชีวิตและเวลาอย่างมีคุณค่า
ในวันหนึ่ง เมื่อเราจากไปจะมีคนร้องไห้ให้กับเรา
 
 
 
 
 
 
5月6日

My Life in Orlando

มาอยู่อเมริกาได้ 1 เดือน กะอีก 20 วันแร้วนะเนี่ย อีกเดือนเดียวก็จะได้กลับบ้านเราแสนสุขแร้ว รุสึกว่าเร็วดีเหมือนกัน
มานี่ก็ได้อะไรหลาย ๆ อย่างเหมือนกัน รุคุณค่าของเงินเรย แบบจะซื้ออะไรคิดแร้วคิดอีก ยิ่งห้องเรางกกันแบบสุด ๆ 55+
อาหารไม้ตายคือทำมาม่า ใส่ผัก ใส่ไข่ กะไส้กรอก แบบที่ถูกที่สุดของ wal mart อนาถยิ่งนัก ช่วงแรก ๆ ก็กิน ๆ กันแบบประทังชีวิต
เนื่องจากตกงานอยู่ พอได้ทำงาน ที่ทำงานมีข้าวให้กินสามมื้อ (ที่จริงเค้าให้สองมื้อแต่พวกคนไทยชอบตุกติกกินสามมื้อ 55+) จนที่ทำงานเครียดจัด
โดนพนักงานไทยโกงสารพัดโกง ทั้งเวลาเข้างานออกงาน ก้อพยายามถ่วงเวลาให้มากก่า แปดชั่วโมงต่อวันกันหมด อะไรเล็ก ๆ น้อย ๆ จิ๊กกลับบ้านได้เป็นโดน
ปีหน้าพนักงานไทยมา โรงแรมนี้คงเข็ดหลาบไม่รับแร้วววว 55+ แร้วปัญหาก็คืออาหารที่นี่อะไร ๆ ก็บุฟเฟ่ต์ ไม่ก็ พวก fast food ยิ่งที่โรงแรมมีให้กินฟรี
ทั้งอาหาร ขนม เราเรยฟาดเรียบจนตอนนี้อ้วน ๆ แก้มป่อง ๆ เหอะ ๆ กลับไปไทยหาเวลาไปเข้าฟิตเนสดีก่าแฮะ 
ยัง ๆ ยังไม่พอ นอกจากอ้วนแร้ว ยังดำอีกต่างหาก ช่วงแรก ๆ ที่นี่อากาศหนาวมาก ลมแรง จนชะล่าใจ
พอพ้นช่วงแรกกลายเป็นอากาศร้อนสุด ๆ พอ ๆ กะไทยตอนร้อน ๆ แหละ แร้วอยู่นี่ครีมกันแดดปกติก็ไม่ทาอยู่แร้ว อาคารให้เดิน ๆ หลบแดด หรือรถยนต์ก็ไม่มี
ทำให้ตอนนี้ ดำขึ้นแยะ แบบเห็นกันจะ ๆ ว่าเป็นรอยที่โดนแดดกะที่ไม่โดนแดดว่าต่างกันแค่ใหน แถมตอนก่อนกลับยังมีทริปไป ชายหาดไมอามี่อีก มีหวังกลายเป็งนิโกรแหง๋
 
ตอนนี้ก็กลับมาเป็นช่วง Peak ของชีวิตการทำงาน คือได้ทำงาน ห้าวัน ๆ ละเก้าชั่วโมง ติดต่อกันสามสัปดาห์แร้ว
ก่อนหน้านี้บางช่วงที่ slow ๆ โรงแรมมันจะลดวันให้ทำงานเหลือแค่ สามสี่วันต่อสัปดาห์ จนคนส่ายหัวออกไปหางาน second job กันใหญ่
เราก็ไปหามาซะทั่วเมืองเรย เชื่อป่ะ ร่อนใบสมัครงานไปหลายสิบที่อ่ะ ไม่ได้สักที่ 55+ เข้าใจความรุกสึกของคนที่จบตรีแร้วไปสมัครงานหลาย ๆ ที่แร้วไมได้สักที่เรย
ที่จริงมีบางที่เกือบจะได้เหมือนกันแหละ แต่เพราะเวลาที่เราจะทำงาน เหลืออีกแค่เดือนก่า ๆ แร้ว เค้าเรยไม่ค่อยอยากรับ
เพราะรับไปก็ต้อง training ไปสองสามอาทิดแร้ว ก็เรยทำงานที่โรงแรมอย่างเดียว
ซึ่งก็โอเคดี เพราะก็ทำงานหนักพอแร้ว ห้าวันต่อสัปดาห์ ที่เหลือ ๆ ได้ไปเที่ยวกะเพื่อน ๆ หาประสบการณ์ใหม่ ๆ มั่ง
 
ล่าสุดก็ไปเที่ยวสวนน้ำ wet n' wild มาอันนี้สนุก ๆ สุด ๆ อากาศร้อน ๆ ไปเล่นน้ำกะเครื่องเล่นสนุก ๆ เยอะดี ไปเล่น surf แบบนั่งมา ยากอ่ะ เล่นสี่รอบหล่นตุ้บลงน้ำทั้งสี่รอบ
วนไม่ครบรอบสักที 55+ ไปได้แค่ครึ่งเดียว แร้วก็ที่เกือบตายสุด ๆ คือเกือบจมน้ำตายตอนไปเล่นไอ สระคลื่นอ่ะ เค้าเรียก wave pool ไอ้เราก้อเล่น ๆ อยู่เค้าก็บอกคลื่นมาแร้วนะคับ
เครื่องสร้างคลื่นก็เริ่มสร้าง ทีแรกลูกมันก็ยังเล็ก ๆ อยู่ เราก็ว่ายอยู่ที่ลึก ๆ สัก 1.8 metre ช่วงแรก ๆ ก็ยังเป็นหมูไม่กลัวน้ำร้อนว่ายทวนคลื่นเล่นอย่างสนุกสนาน
พอว่าย ๆ สักพักคลื่นแม่งมันลูกเบ้อเริ่มขึ้นเรื่อย ๆ จนใหญ่ยังกะ สึนามิ คลื่นสูงเป็นมตร ๆ แร้วซัดมาแบบไม่หยุดหย่อน ไม่ให้พักหายใจ จนคนสำลักน้ำกันเป็นแถว ๆ แต่ไอพวกว่ายเก่ง ๆ ก็ยังเอาตัวรอดได้ แต่ไอ้เราว่ายก็ไม่ใช่เก่ง แร้วเจือกไปเล่นลึก ๆ เริ่มอ๊า เอาไม่อยู่แร้ว ว่ายหนีกลับเข้าฝั่งดีก่า เดือดร้อนถึงลูกพี่ life guard ที่นั่งดูอยู่ เห็นท่าไม่ดี เรยโดดลงมาเอาของมาให้เกาะ แฮ่ก ๆ รอดตายหวุดหวิด 55+
 
วันหลังจากนั้นก็ไป seaworld ต่อ อันนี้ส่วนใหญ่ที่สนุก ๆ ของมันจะเป็งการดูโชว์ ซึ่งเราไม่ได้ถ่ายรุปไว้เพราะถ่ายจังหวะสำคัญ ๆ ไม่ทัน แร้วถ้ามัวรอถ่ายอยู่ก็จะอดดู ก็เรยถ่ายเป็นไฟล์วีดีโอซะส่วนใหญ่ ทีเด็ดของที่ซีเวิลที่ดูสนุกสุดก็ปลาโลมา แต่ที่เป็นจุดขายของมันคือ shamu shamu หลายคนคงกำลังนึกถึงชาบู ๆอยู่ แต่อันนี้ไม่ใช่ชื่อเมนูจิ้มจุ่มอาหารจานเด็ดของญี่ปุ่นแต่อย่างใด แต่เป็งชื่อเรียกของปลาวาฬเพชรฆาตร ที่ตัวใหญ่ ๆ แร้วก็เอามาแสดงโชว์ได้อย่างน่าอัศจรรย์ ว่ามันก็แสนรู้เกือบเท่าปลาโลมาเหมือนกัน
 
ช่วงนี้ก็เรยเหนื่อยมาก เนื่องจากเที่ยว + ทำงาน ไม่มีหยุดเรย ทำงานห้าวันเข้าไปแร้ว มีว่างให้ทำนู่นทำนี่เช่นไปขึ้นเงินที่แบงค์ ไปซื้อของเข้าห้องสักวันนึง
ส่วนอีกวันก็นัดกันไปเที่ยว ซึ่งสัปดาห์นึงเพื่อน ๆ ก่าจะหยุดตรงกันได้วันนึงก็ขอที่ทำงานกันแทบตายเหมือนกัน
เนื่องจาก orlando มีที่เที่ยวเยอะมาก ทำให้ต้องรีบขยันเที่ยวเด๋วจะเที่ยวไม่หมด (ที่เที่ยว ๆ นี้เข้าฟรีทั้งนั้น เส้นสายภายในเยอะ ให้เพื่อนที่เป็นพนักงานที่นั่นช่วย 55+)
(นักเรียนไทยมาเป็นแรงงานที่เมืองนี้เยอะมาก ๆ แบบเยอะก่าชาติอื่น ๆ กินขาดอ่ะ นั่งรถเมล์เนี่ยเจอนักเรียนไทยเกือบตลอด 
ตอนนี้ก็ยังไม่ได้ไป disney world กับ universal studio เรย ก็นัดกันกะเพื่อนไว้ พุธที่จะถึงนี้คงจะไปเที่ยว Universal กัน
สรุปคือตอนนี้ก็สบาย ๆ ดี รู้สึกว่างานหนักมากช่วงแรก ๆ ช่วงหลัง ๆ นี้ทำได้เรื่อย ๆ แบบไม่สะทกสะท้านเท่าไหร่ (อู้เก่งขึ้น 55+) อาหารการกินก็อุดมสมบูรณ์อ้วนท้วนดี
พอรู้ว่าเหลืออีกเดือนเดียวแร้ว ก็อยากไปเที่ยว ๆ ให้เส็ด ๆ ให้คุ้มกะที่มาถึงอเมริกาหน่อย แร้วก็อยากกลับบ้านแร้ว คิดถึงทุกคนที่บ้านมาก เพื่อน ๆ ด้วย อีกแค่เดือนเดียวกลับไปแร้ว
เออ ช่าย เมื่อวานเกรด Econ กะ stat เพิ่งออก เทอมเน้ก้อได้ 3.9 มา ถึงไม่ได้ 4 ทีแต่แค่นี้ก็มากสุดที่เคยได้มาในชีวิตแร้ว พอใจแระ
เฮ้อ พอนึกถึงกลับไปถึงก็เปิดเทอมแระ ขี้เกียด ๆ ไปเรียนจัง อยากอยู่บ้าน ๆๆๆๆๆๆๆ ไว้เจอกันค้าบบบบ
 
 
 
 
 
 
3月7日

The Last up Before Go 2 Us.

ไปติดเกาะที่หลีเป๊ะมา 3 วัน 2 คืน
มีตังค์ 350 ต้องกินข้าวอีก 4 มื้อ 6 คน -*-
อยู่ยังกะยาจก ต้องไปขอเค้าช่วยตลอด
ซึ้งน้ำใจคนไทยเรยไปเกาะเที่ยวนี้ 55+
เป็นทริปที่เหนื่อยและหิวเป็นบ้าเรย
แต่ก็สนุก และก็ได้ผ่อนคลายสุด ๆ ไปเรย
ได้เจอ ได้ร่วมเฮฮากะไอแก๊งตอน ม.ปลาย
อยู่กับไอพวกนี้ ถึงจะไม่ได้เรียนด้วยกัน ไม่ค่อยได้เจอกัน
แต่กลับมาเจอกันเมื่อไหร่ก็สบายใจที่ได้อยู่กะพวกมัน
ทุกคนก็ยังบ้าบอ เฮฮา เล่นกันเหมือนเด็ก ไม่ต่างจากเดิม
บางคนบ้ากว่าเดิมด้วยซ้ำ โดยเฉพาะไอเต่า ไอบิน 55+ ได้ไปเที่ยวกะพวกนี้ 
เหมือนได้กลับไปเป็นเด็ก ม.ปลาย อีกครั้งยังไงยังงั้น
ที่หลีเป๊ะสวยมาก ๆ เป็นที่ ๆ เหมาะแก่การพักผ่อนจริง ๆ
โดยเฉพาะตอนกลางคืนเนี่ย นอนดู ดาวเต็มฟ้า พระจันทร์เต็มดวง
น้ำใส ๆ สะท้อนแสงจันทร์ เสียงคลื่นซัดสาด
มีเบียร์เย็น ๆ กับเพื่อนที่รู้ใจ โคตรจะสบายใจเรย
เสียดายไม่ได้เอากล้องไป เพราะไปเกาะขี้เกียดดูแล
แถมไอบอย มันก็มีกล้อง pro ๆ ของมันอยู่แระ ถ่ายใหญ่เรย
เรยไม่มีรูปมาลง สเปซ ให้ดูเท่าไหร่ มีแต่รูปติดมาในมือถือ 2-3 รูป
 
เด๋วก็จะไปอเมริกาแล้ว ฮ่วย เค้าเพิ่งกลับจากเกาะมาตอนบ่ายเอง
วันนี้ตอนเย็นก็ต้องไป กทม แร้วเหรอนี่ T-T
Homesick คิดถึง บ้าน + ครอบครัวแหง๋เรย
อยากอยู่บ้าน ให้นาน ๆ ก่านี้ อีกสัก 2-3 วันนะเนี่ย
แต่วันนี้ก็ได้ไปกินข้าวเย็นกะที่บ้าน + กินน้ำชากะญาติ ๆ มาแระ 
บ่ายนี้กลับจากเกาะแร้วไปตัดผมมาสั้นก่าตอน ม.ปลายอีก
เห็งหน้าตัวเองในกระจกแร้วคิดถึงตอน ม.ปลายเรยอ่ะ 55+
 
อยู่เมกาไม่รุได้อัพป่ะ คงยาก ต้องแย่งคอมพ์กะไอพวกนั้น -*-
ไปอเมริกาคงจะคิดถึงเพื่อน ๆ แน่ 
แต่ตอนซื้อของฝากเนี่ย ไม่รุจะคิดถึงป่าวนะ 55+
 
เพื่อน ๆ ก็โชคดีกันทุกคนนะค้าบ รักษาตัวดี ๆ นะ
กลับมาแร้วเจอกานนน....
 
2月17日

ด่านทดสอบ!!!!

หลายครั้งที่คนเรามักทำไม่ได้อย่างที่คิด!
หลายครั้งที่เรามักหาข้ออ้างให้ตัวเอง เพื่อที่จะยอมแพ้!!
หลายครั้งที่คนเรามี่จุดมุ่งหมาย แต่ทำไม่ได้ มันเป็นเพราะทำไม่ได้ หรือไม่ได้ทำ!!!
ตอนนี้อะไรหลาย ๆ อย่างในชีวิตเรา มันเปลี่ยนไปเยอะ ที่สำคัญคือความคิดเราเติบโตขึ้น
และตอนนี้เรากำลังพยายาม พัฒนาตัวเราเองให้เติบโตขึ้นเช่นกัน
ตอนนี้ก็มีเรื่องเข้ามาในชีวิตเยอะเต็มไปหมด ต้องสอบ ต้องทำงานส่ง ไปทำวีซ่า เตียมตัวไปเวิร์ค เรื่องส่วนตัวบ้าง งานสโมอีก
แต่เรื่องทั้งหมดนี้มันก็ยังเป็นเพียงจุดเล็ก ๆ ในชีวิตเรา ที่เราต้องก้าวผ่านไปให้ได้ เพราะฉะนั้นมันจะเป็นด่านทดสอบเรา ว่าเราผ่านมันไปได้หรือไม่
เป้าหมายเทอมนี้ ขอ A course ล่ะกัน 4.00 สักครั้งในชีวิต
ถ้าได้จะเลี้ยงเรยเอ้า อยากกินรายบอก (black,chivas) 55+
ไม่ได้บ้า อยากได้ เอ ทุกวิชาหรอกนะ แค่อยากลองดู ว่าถ้าตั้งใจจะทำได้ป่ะ เทอมเนี้ย ก็พอมีลุ้นด้วยสิ
ถึงแม้มันจะยากมาก ๆ ที่จะทำให้ได้ เอ กะบางวิชา ที่ยากโคตร + เวลาอ่านที่น้อยเต็มที
แต่ยังไงก็จะลองพยายามเต็มที่ดู ผลจะเป็นไงก็ช่าง ถ้าเราได้พยายามเต็มที่ เราก็พอใจกับผลลัพธ์เสมอ

เฮ้ย ช่วงเนี้ยยย วุ่น ๆ + เหนื่อย ๆ จนอยากให้มันจบ ๆ ไปไว ๆ แต่ก็ทำไม่ได้ ก็คงต้องสู้ต่อไปล่ะนะ
เอาจิงเอาจังกันหน่อยนะเพื่อน ๆ เด๋วสอบเส็ด ก่อนไป เมกา คงมีฉลองกันยาว ทั้งที่หาดใหญ่ + กทม.หึ ๆ ๆ

ปล.วันนี้ก็ไหว้เจ้า ๆ + ช่วยงานบ้าน ทั้งวันเรย ตอนเย็นก็มีเลี้ยงรวมญาติอีก มีธุระทั้งวันเรย 55+
ตรุษจีนนี้ ก็ขอให้เพื่อน ๆ ทุกคน หล่อ ๆ สวย ๆ รวย ๆ เฮง ๆ กันถ้วนหน้าน้า โชคดีกะการสอบ สมหวังในทุก ๆ เรื่อง ค้าบ






 
1月30日

ปฏิบัติการล่าฝัน

โอ๊ยยยยย ทำมาย อาราย ๆ ก้อผ่านไปเร็วงี้อ่ะ
แป๊บเดียวจะจบปีสองซะแร้ว อีกเดือนเดียว เอง
ในเมื่อเวลามันผ่านไปเร็วงี้ เราก็ไม่ควรจะใช้เวลาให้เปล่าประโยชน์อีกต่อไปแร้ว
(เข้าสู่โหมดนักปราชญ์)
เคยได้ยินว่า "หากคิดว่าทำดีที่สุดแร้ว วันนึงมองย้อนกลับไปจะไม่รุสึกเสียดายอะไรเรย"
แต่เราว่า เรายังเสียดายเวลา อยู่เหมือนกันอ่ะ ที่ผ่านมาก้อคิดว่าโอเคแร้ว
แต่รุสึกได้ว่าเรายังไม่ได้ตั้งใจทำชีวิตเราให้ดีที่สุด
เรายังปล่อยเวลาให้ผ่านไปอย่างไร้ค่ามาก มากจนเกินไป
ตอนนี้ก้อเรยอยู่ในช่วงจะเริ่ม ปฏิวัติตนเอง
จะพยายามเปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดีขึ้น ๆ เรื่อย ๆ
อะไรที่รู้ว่า ไม่ดี ไร้สาระเกินไป จะพยายาม หลีกเลี่ยงให้มากขึ้น
คนเราบางทีก็ปล่อยตัวไปตามกระแสของสังคม ใช้ชีวิตไปวัน ๆ ไม่ได้คิดอะไร
ปัจจุบันนี้ เราใช้ชีวิตอยู่ในสังคมที่ มีสิ่งยั่วยุมากมาย
เราสามารถหาความสนุกสนานได้ตลอดเวลาจากสิ่งยั่วยุเหล่านี้
แต่อยากให้ทุกคนได้ลองคิดดูว่า
เป้าหมายชีวิตของเราคืออะไรล่ะ ความฝันเราคืออะไร
อย่าปล่อยตัว เพลิดเพลินไปตามกระแสสังคม จนลืมแม้กระทั่งจุดมุ่งหมายของตัวเอง
เปรียบเหมือนเรือน้อยท่ามกลางมหาสมุทร
ปล่อยให้คลื่มลม พัดพาเราไป อย่างไร้จุดหมาย
อย่าปล่อยให้คลื่มลม เป็นตัวกำหนดทิศทางเรือของเรา
แต่จงหาจุดหมายของเรา แล้วออกเดินทางไปหามัน

สักวันคุณจะได้ไปถึงเกาะที่คุณต้องการ

ยังไงจะสอบแร้วก็ สู้ ๆ กันทุกคนนะ
(ปล.ช่วงนี้เรามีงาน + สอบยุ่งมั่กส์ ๆ ก่าจะอัพอีกทีคงนาน 55+)



 
12月30日

ส่งท้ายปีเก่า ต้อนรับปีใหม่

วันนี้ที่จิงเรยเที่ยงคืนแร้ว ก้อเป็นวันสุดท้ายของปี 49 อ่ะนะ
ไม่รุจะบ่น ๆ รายดี เด๋วโดนว่าแก่แร้วรำลึกความหลังอีก 55+
เอาสุภาษิตจีน มาให้ดูเนื่องในโอกาสขึ้นปีใหม่ละกัน
 
" การศึกษาเปรียบเสมือนพายเรือทวนน้ำ ถ้าไม่รุดหน้าก็ถอยหลัง
 ถ้าไม่ศึกษาเพิ่มเติมขึ้นทุกๆ วัน ก็จะล้าหลังลงทุกๆ วัน "
 
" เงียบลง คุณจึงจะคิดได้ เรียนรู้ที่จะฟัง ฟังด้วยหัวใจของคุณ "
 
" พูดถึงอะไรก่อนอะไรหลัง ความรู้ต้องมาก่อน
พูดถึงอะไรสำคัญที่สุด ความประพฤติย่อมสำคัญที่สุด "
 
" การเรียนภาษาต่างประเทศนั้นไม่ยาก มันก็เหมือนกับการคบเพื่อน

ยิ่งคบก็ยิ่งคุ้นเคย พบหน้ากันทุกวัน มิตรภาพก็ยิ่งสนิทแน่นแฟ้น "

" อย่ากลัวที่จะก้าวไปข้างหน้า สิ่งที่ต้องกลัวอย่างเดียวคือการหยุดนิ่ง "

" ต้นไม้ต้นใหญ่ๆ เกิดจากกล้าไม้ต้นเล็กๆ

หอสูงเสียดเมฆา ฐานรากก็เตี้ยติดดิน

หนทางไกลหมื่นลี้ ก็ต้องเริ่มจากก้าวเท้าก้าวแรกเสมอ "

" ผู้ที่ขาดความเข้มแข็งทางจิตใจ ทำสิ่งใดก็ไม่บรรลุ "

" เมื่อพ่อแม่มีชีวิตอยู่ยังไม่เลี้ยงดูท่าน

ครั้นท่านตายไปแล้วทำการเซ่นไหว้

ท่านจะได้รับประโยชน์อันใด "

" ถ้าดื่มกับเพื่อน สุราพันจอกคำพูดพันคำยังดูน้อยไป

แต่ถ้าโต้เถียงกับคนอื่น คำพูดเพียงครึ่งประโยคก็มากเกินไป "

"จงแน่ใจคำว่ารักที่คุณพูดออกมา คุณได้หมายถึงมันอย่างนั้นจิง ๆ"

If tomorrow never comes
Will she know how much I loved her
Did I try in every way
To show her every day
That she's my only one.
(So tell that someone that you love
Just what you're thinking of
If tomorrow never comes.)


ขอบคุณทุก ๆ สิ่ง ทุก ๆ อย่างที่ผ่านเข้ามาในปีนี้
ขอบคุณทุก ๆ คนที่ก้าวเข้ามาในชีวิต
ปี 49 ที่ผ่านมา เป็นปีที่ดีมาก ๆ สำหรับเรา
ปีใหม่ 2550 นี้ก็ขอให้ทุก ๆ คน
มีความสุข สุขภาพแข็งแรง แล้วก็อย่าลืมดูแลตัวเองและคนที่รักให้ดี ๆ นะ
(วันนี้คูณบอกรักคนที่คุณรักแล้วหรือยัง?)