^JumP^ 的个人资料Welcome To my Life照片日志列表更多  |  工具 帮助 |
|
5月6日 My Life in Orlandoมาอยู่อเมริกาได้ 1 เดือน กะอีก 20 วันแร้วนะเนี่ย อีกเดือนเดียวก็จะได้กลับบ้านเราแสนสุขแร้ว รุสึกว่าเร็วดีเหมือนกัน
มานี่ก็ได้อะไรหลาย ๆ อย่างเหมือนกัน รุคุณค่าของเงินเรย แบบจะซื้ออะไรคิดแร้วคิดอีก ยิ่งห้องเรางกกันแบบสุด ๆ 55+
อาหารไม้ตายคือทำมาม่า ใส่ผัก ใส่ไข่ กะไส้กรอก แบบที่ถูกที่สุดของ wal mart อนาถยิ่งนัก ช่วงแรก ๆ ก็กิน ๆ กันแบบประทังชีวิต
เนื่องจากตกงานอยู่ พอได้ทำงาน ที่ทำงานมีข้าวให้กินสามมื้อ (ที่จริงเค้าให้สองมื้อแต่พวกคนไทยชอบตุกติกกินสามมื้อ 55+) จนที่ทำงานเครียดจัด
โดนพนักงานไทยโกงสารพัดโกง ทั้งเวลาเข้างานออกงาน ก้อพยายามถ่วงเวลาให้มากก่า แปดชั่วโมงต่อวันกันหมด อะไรเล็ก ๆ น้อย ๆ จิ๊กกลับบ้านได้เป็นโดน ปีหน้าพนักงานไทยมา โรงแรมนี้คงเข็ดหลาบไม่รับแร้วววว 55+ แร้วปัญหาก็คืออาหารที่นี่อะไร ๆ ก็บุฟเฟ่ต์ ไม่ก็ พวก fast food ยิ่งที่โรงแรมมีให้กินฟรี
ทั้งอาหาร ขนม เราเรยฟาดเรียบจนตอนนี้อ้วน ๆ แก้มป่อง ๆ เหอะ ๆ กลับไปไทยหาเวลาไปเข้าฟิตเนสดีก่าแฮะ ยัง ๆ ยังไม่พอ นอกจากอ้วนแร้ว ยังดำอีกต่างหาก ช่วงแรก ๆ ที่นี่อากาศหนาวมาก ลมแรง จนชะล่าใจ
พอพ้นช่วงแรกกลายเป็นอากาศร้อนสุด ๆ พอ ๆ กะไทยตอนร้อน ๆ แหละ แร้วอยู่นี่ครีมกันแดดปกติก็ไม่ทาอยู่แร้ว อาคารให้เดิน ๆ หลบแดด หรือรถยนต์ก็ไม่มี
ทำให้ตอนนี้ ดำขึ้นแยะ แบบเห็นกันจะ ๆ ว่าเป็นรอยที่โดนแดดกะที่ไม่โดนแดดว่าต่างกันแค่ใหน แถมตอนก่อนกลับยังมีทริปไป ชายหาดไมอามี่อีก มีหวังกลายเป็งนิโกรแหง๋
ตอนนี้ก็กลับมาเป็นช่วง Peak ของชีวิตการทำงาน คือได้ทำงาน ห้าวัน ๆ ละเก้าชั่วโมง ติดต่อกันสามสัปดาห์แร้ว
ก่อนหน้านี้บางช่วงที่ slow ๆ โรงแรมมันจะลดวันให้ทำงานเหลือแค่ สามสี่วันต่อสัปดาห์ จนคนส่ายหัวออกไปหางาน second job กันใหญ่ เราก็ไปหามาซะทั่วเมืองเรย เชื่อป่ะ ร่อนใบสมัครงานไปหลายสิบที่อ่ะ ไม่ได้สักที่ 55+ เข้าใจความรุกสึกของคนที่จบตรีแร้วไปสมัครงานหลาย ๆ ที่แร้วไมได้สักที่เรย
ที่จริงมีบางที่เกือบจะได้เหมือนกันแหละ แต่เพราะเวลาที่เราจะทำงาน เหลืออีกแค่เดือนก่า ๆ แร้ว เค้าเรยไม่ค่อยอยากรับ
เพราะรับไปก็ต้อง training ไปสองสามอาทิดแร้ว ก็เรยทำงานที่โรงแรมอย่างเดียว
ซึ่งก็โอเคดี เพราะก็ทำงานหนักพอแร้ว ห้าวันต่อสัปดาห์ ที่เหลือ ๆ ได้ไปเที่ยวกะเพื่อน ๆ หาประสบการณ์ใหม่ ๆ มั่ง
ล่าสุดก็ไปเที่ยวสวนน้ำ wet n' wild มาอันนี้สนุก ๆ สุด ๆ อากาศร้อน ๆ ไปเล่นน้ำกะเครื่องเล่นสนุก ๆ เยอะดี ไปเล่น surf แบบนั่งมา ยากอ่ะ เล่นสี่รอบหล่นตุ้บลงน้ำทั้งสี่รอบ
วนไม่ครบรอบสักที 55+ ไปได้แค่ครึ่งเดียว แร้วก็ที่เกือบตายสุด ๆ คือเกือบจมน้ำตายตอนไปเล่นไอ สระคลื่นอ่ะ เค้าเรียก wave pool ไอ้เราก้อเล่น ๆ อยู่เค้าก็บอกคลื่นมาแร้วนะคับ
เครื่องสร้างคลื่นก็เริ่มสร้าง ทีแรกลูกมันก็ยังเล็ก ๆ อยู่ เราก็ว่ายอยู่ที่ลึก ๆ สัก 1.8 metre ช่วงแรก ๆ ก็ยังเป็นหมูไม่กลัวน้ำร้อนว่ายทวนคลื่นเล่นอย่างสนุกสนาน
พอว่าย ๆ สักพักคลื่นแม่งมันลูกเบ้อเริ่มขึ้นเรื่อย ๆ จนใหญ่ยังกะ สึนามิ คลื่นสูงเป็นมตร ๆ แร้วซัดมาแบบไม่หยุดหย่อน ไม่ให้พักหายใจ จนคนสำลักน้ำกันเป็นแถว ๆ แต่ไอพวกว่ายเก่ง ๆ ก็ยังเอาตัวรอดได้ แต่ไอ้เราว่ายก็ไม่ใช่เก่ง แร้วเจือกไปเล่นลึก ๆ เริ่มอ๊า เอาไม่อยู่แร้ว ว่ายหนีกลับเข้าฝั่งดีก่า เดือดร้อนถึงลูกพี่ life guard ที่นั่งดูอยู่ เห็นท่าไม่ดี เรยโดดลงมาเอาของมาให้เกาะ แฮ่ก ๆ รอดตายหวุดหวิด 55+
วันหลังจากนั้นก็ไป seaworld ต่อ อันนี้ส่วนใหญ่ที่สนุก ๆ ของมันจะเป็งการดูโชว์ ซึ่งเราไม่ได้ถ่ายรุปไว้เพราะถ่ายจังหวะสำคัญ ๆ ไม่ทัน แร้วถ้ามัวรอถ่ายอยู่ก็จะอดดู ก็เรยถ่ายเป็นไฟล์วีดีโอซะส่วนใหญ่ ทีเด็ดของที่ซีเวิลที่ดูสนุกสุดก็ปลาโลมา แต่ที่เป็นจุดขายของมันคือ shamu shamu หลายคนคงกำลังนึกถึงชาบู ๆอยู่ แต่อันนี้ไม่ใช่ชื่อเมนูจิ้มจุ่มอาหารจานเด็ดของญี่ปุ่นแต่อย่างใด แต่เป็งชื่อเรียกของปลาวาฬเพชรฆาตร ที่ตัวใหญ่ ๆ แร้วก็เอามาแสดงโชว์ได้อย่างน่าอัศจรรย์ ว่ามันก็แสนรู้เกือบเท่าปลาโลมาเหมือนกัน
ช่วงนี้ก็เรยเหนื่อยมาก เนื่องจากเที่ยว + ทำงาน ไม่มีหยุดเรย ทำงานห้าวันเข้าไปแร้ว มีว่างให้ทำนู่นทำนี่เช่นไปขึ้นเงินที่แบงค์ ไปซื้อของเข้าห้องสักวันนึง
ส่วนอีกวันก็นัดกันไปเที่ยว ซึ่งสัปดาห์นึงเพื่อน ๆ ก่าจะหยุดตรงกันได้วันนึงก็ขอที่ทำงานกันแทบตายเหมือนกัน
เนื่องจาก orlando มีที่เที่ยวเยอะมาก ทำให้ต้องรีบขยันเที่ยวเด๋วจะเที่ยวไม่หมด (ที่เที่ยว ๆ นี้เข้าฟรีทั้งนั้น เส้นสายภายในเยอะ ให้เพื่อนที่เป็นพนักงานที่นั่นช่วย 55+) (นักเรียนไทยมาเป็นแรงงานที่เมืองนี้เยอะมาก ๆ แบบเยอะก่าชาติอื่น ๆ กินขาดอ่ะ นั่งรถเมล์เนี่ยเจอนักเรียนไทยเกือบตลอด ตอนนี้ก็ยังไม่ได้ไป disney world กับ universal studio เรย ก็นัดกันกะเพื่อนไว้ พุธที่จะถึงนี้คงจะไปเที่ยว Universal กัน สรุปคือตอนนี้ก็สบาย ๆ ดี รู้สึกว่างานหนักมากช่วงแรก ๆ ช่วงหลัง ๆ นี้ทำได้เรื่อย ๆ แบบไม่สะทกสะท้านเท่าไหร่ (อู้เก่งขึ้น 55+) อาหารการกินก็อุดมสมบูรณ์อ้วนท้วนดี
พอรู้ว่าเหลืออีกเดือนเดียวแร้ว ก็อยากไปเที่ยว ๆ ให้เส็ด ๆ ให้คุ้มกะที่มาถึงอเมริกาหน่อย แร้วก็อยากกลับบ้านแร้ว คิดถึงทุกคนที่บ้านมาก เพื่อน ๆ ด้วย อีกแค่เดือนเดียวกลับไปแร้ว
เออ ช่าย เมื่อวานเกรด Econ กะ stat เพิ่งออก เทอมเน้ก้อได้ 3.9 มา ถึงไม่ได้ 4 ทีแต่แค่นี้ก็มากสุดที่เคยได้มาในชีวิตแร้ว พอใจแระ เฮ้อ พอนึกถึงกลับไปถึงก็เปิดเทอมแระ ขี้เกียด ๆ ไปเรียนจัง อยากอยู่บ้าน ๆๆๆๆๆๆๆ ไว้เจอกันค้าบบบบ
评论 (8)
引用通告此日志的引用通告 URL 是： http://jheartsbreaker.spaces.live.com/blog/cns!C1D895DFD9CB1DB0!484.trak 引用此项的网络日志
|
|
|
