^JumP^ 的个人资料Welcome To my Life照片日志列表更多 工具 帮助

日志


7月14日

Loneliness...

 
.
....
ไม่รู้จะบรรยายยังไง
 
ช่วงนี้อารมณ์ เหงา.....
 
 
5月28日

Life & Time

สิ่งที่มีค่าที่สุดในชีวิตคนเรานอกจากชีวิตก็คือ เวลา
ทุกคนมีเพียงชีวิตเดียว
เวลาก็เช่นกัน
จะจน รวย ผิวขาว ผิวดำ ไม่ว่าใครก็มีเท่ากันในหนึ่งวัน
 
ไม่มีใครย้อนเวลากลับคืนได้
 
ไม่มีใครรู้ว่าเราจะมีพรุ่งนี้อีกสักกี่หน
 
ทุก ๆ วินาทีที่คุณยังใช้เวลาได้
จงใช้มันอย่างคุ้มค่า
ฝันในสิ่งอยากฝัน
ทำในสิ่งที่อยากทำ
เป็นในสิ่งที่อยากเป็น
รักคนที่หัวใจบอกว่ารัก
และอย่าลืมไม่ว่าจะทำอะไรให้เวลากับครอบครัวให้มากที่สุด
บางคนมารู้ว่าอะไรสำคัญที่สุด ก็เมื่อสิ่งสำคัญนั้นได้จากไปแล้ว
 
 
จงอย่าปล่อยให้เวลาผ่านเลยไปโดยที่เราจะต้องรู้สึกเสียดายภายหลัง
ใช้ชีวิตและเวลาที่มีให้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้
แล้ววันนึง เมื่อเรามองย้อนกลับไปในชีวิตเรา มันจะมีแต่รอยยิ้ม
 
เมื่อเกิดมาเรามาพร้อมกับเสียงร้องไห้ จงใช้ชีวิตและเวลาอย่างมีคุณค่า
ในวันหนึ่ง เมื่อเราจากไปจะมีคนร้องไห้ให้กับเรา
 
 
 
 
 
 
5月6日

My Life in Orlando

มาอยู่อเมริกาได้ 1 เดือน กะอีก 20 วันแร้วนะเนี่ย อีกเดือนเดียวก็จะได้กลับบ้านเราแสนสุขแร้ว รุสึกว่าเร็วดีเหมือนกัน
มานี่ก็ได้อะไรหลาย ๆ อย่างเหมือนกัน รุคุณค่าของเงินเรย แบบจะซื้ออะไรคิดแร้วคิดอีก ยิ่งห้องเรางกกันแบบสุด ๆ 55+
อาหารไม้ตายคือทำมาม่า ใส่ผัก ใส่ไข่ กะไส้กรอก แบบที่ถูกที่สุดของ wal mart อนาถยิ่งนัก ช่วงแรก ๆ ก็กิน ๆ กันแบบประทังชีวิต
เนื่องจากตกงานอยู่ พอได้ทำงาน ที่ทำงานมีข้าวให้กินสามมื้อ (ที่จริงเค้าให้สองมื้อแต่พวกคนไทยชอบตุกติกกินสามมื้อ 55+) จนที่ทำงานเครียดจัด
โดนพนักงานไทยโกงสารพัดโกง ทั้งเวลาเข้างานออกงาน ก้อพยายามถ่วงเวลาให้มากก่า แปดชั่วโมงต่อวันกันหมด อะไรเล็ก ๆ น้อย ๆ จิ๊กกลับบ้านได้เป็นโดน
ปีหน้าพนักงานไทยมา โรงแรมนี้คงเข็ดหลาบไม่รับแร้วววว 55+ แร้วปัญหาก็คืออาหารที่นี่อะไร ๆ ก็บุฟเฟ่ต์ ไม่ก็ พวก fast food ยิ่งที่โรงแรมมีให้กินฟรี
ทั้งอาหาร ขนม เราเรยฟาดเรียบจนตอนนี้อ้วน ๆ แก้มป่อง ๆ เหอะ ๆ กลับไปไทยหาเวลาไปเข้าฟิตเนสดีก่าแฮะ 
ยัง ๆ ยังไม่พอ นอกจากอ้วนแร้ว ยังดำอีกต่างหาก ช่วงแรก ๆ ที่นี่อากาศหนาวมาก ลมแรง จนชะล่าใจ
พอพ้นช่วงแรกกลายเป็นอากาศร้อนสุด ๆ พอ ๆ กะไทยตอนร้อน ๆ แหละ แร้วอยู่นี่ครีมกันแดดปกติก็ไม่ทาอยู่แร้ว อาคารให้เดิน ๆ หลบแดด หรือรถยนต์ก็ไม่มี
ทำให้ตอนนี้ ดำขึ้นแยะ แบบเห็นกันจะ ๆ ว่าเป็นรอยที่โดนแดดกะที่ไม่โดนแดดว่าต่างกันแค่ใหน แถมตอนก่อนกลับยังมีทริปไป ชายหาดไมอามี่อีก มีหวังกลายเป็งนิโกรแหง๋
 
ตอนนี้ก็กลับมาเป็นช่วง Peak ของชีวิตการทำงาน คือได้ทำงาน ห้าวัน ๆ ละเก้าชั่วโมง ติดต่อกันสามสัปดาห์แร้ว
ก่อนหน้านี้บางช่วงที่ slow ๆ โรงแรมมันจะลดวันให้ทำงานเหลือแค่ สามสี่วันต่อสัปดาห์ จนคนส่ายหัวออกไปหางาน second job กันใหญ่
เราก็ไปหามาซะทั่วเมืองเรย เชื่อป่ะ ร่อนใบสมัครงานไปหลายสิบที่อ่ะ ไม่ได้สักที่ 55+ เข้าใจความรุกสึกของคนที่จบตรีแร้วไปสมัครงานหลาย ๆ ที่แร้วไมได้สักที่เรย
ที่จริงมีบางที่เกือบจะได้เหมือนกันแหละ แต่เพราะเวลาที่เราจะทำงาน เหลืออีกแค่เดือนก่า ๆ แร้ว เค้าเรยไม่ค่อยอยากรับ
เพราะรับไปก็ต้อง training ไปสองสามอาทิดแร้ว ก็เรยทำงานที่โรงแรมอย่างเดียว
ซึ่งก็โอเคดี เพราะก็ทำงานหนักพอแร้ว ห้าวันต่อสัปดาห์ ที่เหลือ ๆ ได้ไปเที่ยวกะเพื่อน ๆ หาประสบการณ์ใหม่ ๆ มั่ง
 
ล่าสุดก็ไปเที่ยวสวนน้ำ wet n' wild มาอันนี้สนุก ๆ สุด ๆ อากาศร้อน ๆ ไปเล่นน้ำกะเครื่องเล่นสนุก ๆ เยอะดี ไปเล่น surf แบบนั่งมา ยากอ่ะ เล่นสี่รอบหล่นตุ้บลงน้ำทั้งสี่รอบ
วนไม่ครบรอบสักที 55+ ไปได้แค่ครึ่งเดียว แร้วก็ที่เกือบตายสุด ๆ คือเกือบจมน้ำตายตอนไปเล่นไอ สระคลื่นอ่ะ เค้าเรียก wave pool ไอ้เราก้อเล่น ๆ อยู่เค้าก็บอกคลื่นมาแร้วนะคับ
เครื่องสร้างคลื่นก็เริ่มสร้าง ทีแรกลูกมันก็ยังเล็ก ๆ อยู่ เราก็ว่ายอยู่ที่ลึก ๆ สัก 1.8 metre ช่วงแรก ๆ ก็ยังเป็นหมูไม่กลัวน้ำร้อนว่ายทวนคลื่นเล่นอย่างสนุกสนาน
พอว่าย ๆ สักพักคลื่นแม่งมันลูกเบ้อเริ่มขึ้นเรื่อย ๆ จนใหญ่ยังกะ สึนามิ คลื่นสูงเป็นมตร ๆ แร้วซัดมาแบบไม่หยุดหย่อน ไม่ให้พักหายใจ จนคนสำลักน้ำกันเป็นแถว ๆ แต่ไอพวกว่ายเก่ง ๆ ก็ยังเอาตัวรอดได้ แต่ไอ้เราว่ายก็ไม่ใช่เก่ง แร้วเจือกไปเล่นลึก ๆ เริ่มอ๊า เอาไม่อยู่แร้ว ว่ายหนีกลับเข้าฝั่งดีก่า เดือดร้อนถึงลูกพี่ life guard ที่นั่งดูอยู่ เห็นท่าไม่ดี เรยโดดลงมาเอาของมาให้เกาะ แฮ่ก ๆ รอดตายหวุดหวิด 55+
 
วันหลังจากนั้นก็ไป seaworld ต่อ อันนี้ส่วนใหญ่ที่สนุก ๆ ของมันจะเป็งการดูโชว์ ซึ่งเราไม่ได้ถ่ายรุปไว้เพราะถ่ายจังหวะสำคัญ ๆ ไม่ทัน แร้วถ้ามัวรอถ่ายอยู่ก็จะอดดู ก็เรยถ่ายเป็นไฟล์วีดีโอซะส่วนใหญ่ ทีเด็ดของที่ซีเวิลที่ดูสนุกสุดก็ปลาโลมา แต่ที่เป็นจุดขายของมันคือ shamu shamu หลายคนคงกำลังนึกถึงชาบู ๆอยู่ แต่อันนี้ไม่ใช่ชื่อเมนูจิ้มจุ่มอาหารจานเด็ดของญี่ปุ่นแต่อย่างใด แต่เป็งชื่อเรียกของปลาวาฬเพชรฆาตร ที่ตัวใหญ่ ๆ แร้วก็เอามาแสดงโชว์ได้อย่างน่าอัศจรรย์ ว่ามันก็แสนรู้เกือบเท่าปลาโลมาเหมือนกัน
 
ช่วงนี้ก็เรยเหนื่อยมาก เนื่องจากเที่ยว + ทำงาน ไม่มีหยุดเรย ทำงานห้าวันเข้าไปแร้ว มีว่างให้ทำนู่นทำนี่เช่นไปขึ้นเงินที่แบงค์ ไปซื้อของเข้าห้องสักวันนึง
ส่วนอีกวันก็นัดกันไปเที่ยว ซึ่งสัปดาห์นึงเพื่อน ๆ ก่าจะหยุดตรงกันได้วันนึงก็ขอที่ทำงานกันแทบตายเหมือนกัน
เนื่องจาก orlando มีที่เที่ยวเยอะมาก ทำให้ต้องรีบขยันเที่ยวเด๋วจะเที่ยวไม่หมด (ที่เที่ยว ๆ นี้เข้าฟรีทั้งนั้น เส้นสายภายในเยอะ ให้เพื่อนที่เป็นพนักงานที่นั่นช่วย 55+)
(นักเรียนไทยมาเป็นแรงงานที่เมืองนี้เยอะมาก ๆ แบบเยอะก่าชาติอื่น ๆ กินขาดอ่ะ นั่งรถเมล์เนี่ยเจอนักเรียนไทยเกือบตลอด 
ตอนนี้ก็ยังไม่ได้ไป disney world กับ universal studio เรย ก็นัดกันกะเพื่อนไว้ พุธที่จะถึงนี้คงจะไปเที่ยว Universal กัน
สรุปคือตอนนี้ก็สบาย ๆ ดี รู้สึกว่างานหนักมากช่วงแรก ๆ ช่วงหลัง ๆ นี้ทำได้เรื่อย ๆ แบบไม่สะทกสะท้านเท่าไหร่ (อู้เก่งขึ้น 55+) อาหารการกินก็อุดมสมบูรณ์อ้วนท้วนดี
พอรู้ว่าเหลืออีกเดือนเดียวแร้ว ก็อยากไปเที่ยว ๆ ให้เส็ด ๆ ให้คุ้มกะที่มาถึงอเมริกาหน่อย แร้วก็อยากกลับบ้านแร้ว คิดถึงทุกคนที่บ้านมาก เพื่อน ๆ ด้วย อีกแค่เดือนเดียวกลับไปแร้ว
เออ ช่าย เมื่อวานเกรด Econ กะ stat เพิ่งออก เทอมเน้ก้อได้ 3.9 มา ถึงไม่ได้ 4 ทีแต่แค่นี้ก็มากสุดที่เคยได้มาในชีวิตแร้ว พอใจแระ
เฮ้อ พอนึกถึงกลับไปถึงก็เปิดเทอมแระ ขี้เกียด ๆ ไปเรียนจัง อยากอยู่บ้าน ๆๆๆๆๆๆๆ ไว้เจอกันค้าบบบบ
 
 
 
 
 
 
3月7日

The Last up Before Go 2 Us.

ไปติดเกาะที่หลีเป๊ะมา 3 วัน 2 คืน
มีตังค์ 350 ต้องกินข้าวอีก 4 มื้อ 6 คน -*-
อยู่ยังกะยาจก ต้องไปขอเค้าช่วยตลอด
ซึ้งน้ำใจคนไทยเรยไปเกาะเที่ยวนี้ 55+
เป็นทริปที่เหนื่อยและหิวเป็นบ้าเรย
แต่ก็สนุก และก็ได้ผ่อนคลายสุด ๆ ไปเรย
ได้เจอ ได้ร่วมเฮฮากะไอแก๊งตอน ม.ปลาย
อยู่กับไอพวกนี้ ถึงจะไม่ได้เรียนด้วยกัน ไม่ค่อยได้เจอกัน
แต่กลับมาเจอกันเมื่อไหร่ก็สบายใจที่ได้อยู่กะพวกมัน
ทุกคนก็ยังบ้าบอ เฮฮา เล่นกันเหมือนเด็ก ไม่ต่างจากเดิม
บางคนบ้ากว่าเดิมด้วยซ้ำ โดยเฉพาะไอเต่า ไอบิน 55+ ได้ไปเที่ยวกะพวกนี้ 
เหมือนได้กลับไปเป็นเด็ก ม.ปลาย อีกครั้งยังไงยังงั้น
ที่หลีเป๊ะสวยมาก ๆ เป็นที่ ๆ เหมาะแก่การพักผ่อนจริง ๆ
โดยเฉพาะตอนกลางคืนเนี่ย นอนดู ดาวเต็มฟ้า พระจันทร์เต็มดวง
น้ำใส ๆ สะท้อนแสงจันทร์ เสียงคลื่นซัดสาด
มีเบียร์เย็น ๆ กับเพื่อนที่รู้ใจ โคตรจะสบายใจเรย
เสียดายไม่ได้เอากล้องไป เพราะไปเกาะขี้เกียดดูแล
แถมไอบอย มันก็มีกล้อง pro ๆ ของมันอยู่แระ ถ่ายใหญ่เรย
เรยไม่มีรูปมาลง สเปซ ให้ดูเท่าไหร่ มีแต่รูปติดมาในมือถือ 2-3 รูป
 
เด๋วก็จะไปอเมริกาแล้ว ฮ่วย เค้าเพิ่งกลับจากเกาะมาตอนบ่ายเอง
วันนี้ตอนเย็นก็ต้องไป กทม แร้วเหรอนี่ T-T
Homesick คิดถึง บ้าน + ครอบครัวแหง๋เรย
อยากอยู่บ้าน ให้นาน ๆ ก่านี้ อีกสัก 2-3 วันนะเนี่ย
แต่วันนี้ก็ได้ไปกินข้าวเย็นกะที่บ้าน + กินน้ำชากะญาติ ๆ มาแระ 
บ่ายนี้กลับจากเกาะแร้วไปตัดผมมาสั้นก่าตอน ม.ปลายอีก
เห็งหน้าตัวเองในกระจกแร้วคิดถึงตอน ม.ปลายเรยอ่ะ 55+
 
อยู่เมกาไม่รุได้อัพป่ะ คงยาก ต้องแย่งคอมพ์กะไอพวกนั้น -*-
ไปอเมริกาคงจะคิดถึงเพื่อน ๆ แน่ 
แต่ตอนซื้อของฝากเนี่ย ไม่รุจะคิดถึงป่าวนะ 55+
 
เพื่อน ๆ ก็โชคดีกันทุกคนนะค้าบ รักษาตัวดี ๆ นะ
กลับมาแร้วเจอกานนน....
 
2月17日

ด่านทดสอบ!!!!

หลายครั้งที่คนเรามักทำไม่ได้อย่างที่คิด!
หลายครั้งที่เรามักหาข้ออ้างให้ตัวเอง เพื่อที่จะยอมแพ้!!
หลายครั้งที่คนเรามี่จุดมุ่งหมาย แต่ทำไม่ได้ มันเป็นเพราะทำไม่ได้ หรือไม่ได้ทำ!!!
ตอนนี้อะไรหลาย ๆ อย่างในชีวิตเรา มันเปลี่ยนไปเยอะ ที่สำคัญคือความคิดเราเติบโตขึ้น
และตอนนี้เรากำลังพยายาม พัฒนาตัวเราเองให้เติบโตขึ้นเช่นกัน
ตอนนี้ก็มีเรื่องเข้ามาในชีวิตเยอะเต็มไปหมด ต้องสอบ ต้องทำงานส่ง ไปทำวีซ่า เตียมตัวไปเวิร์ค เรื่องส่วนตัวบ้าง งานสโมอีก
แต่เรื่องทั้งหมดนี้มันก็ยังเป็นเพียงจุดเล็ก ๆ ในชีวิตเรา ที่เราต้องก้าวผ่านไปให้ได้ เพราะฉะนั้นมันจะเป็นด่านทดสอบเรา ว่าเราผ่านมันไปได้หรือไม่
เป้าหมายเทอมนี้ ขอ A course ล่ะกัน 4.00 สักครั้งในชีวิต
ถ้าได้จะเลี้ยงเรยเอ้า อยากกินรายบอก (black,chivas) 55+
ไม่ได้บ้า อยากได้ เอ ทุกวิชาหรอกนะ แค่อยากลองดู ว่าถ้าตั้งใจจะทำได้ป่ะ เทอมเนี้ย ก็พอมีลุ้นด้วยสิ
ถึงแม้มันจะยากมาก ๆ ที่จะทำให้ได้ เอ กะบางวิชา ที่ยากโคตร + เวลาอ่านที่น้อยเต็มที
แต่ยังไงก็จะลองพยายามเต็มที่ดู ผลจะเป็นไงก็ช่าง ถ้าเราได้พยายามเต็มที่ เราก็พอใจกับผลลัพธ์เสมอ

เฮ้ย ช่วงเนี้ยยย วุ่น ๆ + เหนื่อย ๆ จนอยากให้มันจบ ๆ ไปไว ๆ แต่ก็ทำไม่ได้ ก็คงต้องสู้ต่อไปล่ะนะ
เอาจิงเอาจังกันหน่อยนะเพื่อน ๆ เด๋วสอบเส็ด ก่อนไป เมกา คงมีฉลองกันยาว ทั้งที่หาดใหญ่ + กทม.หึ ๆ ๆ

ปล.วันนี้ก็ไหว้เจ้า ๆ + ช่วยงานบ้าน ทั้งวันเรย ตอนเย็นก็มีเลี้ยงรวมญาติอีก มีธุระทั้งวันเรย 55+
ตรุษจีนนี้ ก็ขอให้เพื่อน ๆ ทุกคน หล่อ ๆ สวย ๆ รวย ๆ เฮง ๆ กันถ้วนหน้าน้า โชคดีกะการสอบ สมหวังในทุก ๆ เรื่อง ค้าบ






 
1月30日

ปฏิบัติการล่าฝัน

โอ๊ยยยยย ทำมาย อาราย ๆ ก้อผ่านไปเร็วงี้อ่ะ
แป๊บเดียวจะจบปีสองซะแร้ว อีกเดือนเดียว เอง
ในเมื่อเวลามันผ่านไปเร็วงี้ เราก็ไม่ควรจะใช้เวลาให้เปล่าประโยชน์อีกต่อไปแร้ว
(เข้าสู่โหมดนักปราชญ์)
เคยได้ยินว่า "หากคิดว่าทำดีที่สุดแร้ว วันนึงมองย้อนกลับไปจะไม่รุสึกเสียดายอะไรเรย"
แต่เราว่า เรายังเสียดายเวลา อยู่เหมือนกันอ่ะ ที่ผ่านมาก้อคิดว่าโอเคแร้ว
แต่รุสึกได้ว่าเรายังไม่ได้ตั้งใจทำชีวิตเราให้ดีที่สุด
เรายังปล่อยเวลาให้ผ่านไปอย่างไร้ค่ามาก มากจนเกินไป
ตอนนี้ก้อเรยอยู่ในช่วงจะเริ่ม ปฏิวัติตนเอง
จะพยายามเปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดีขึ้น ๆ เรื่อย ๆ
อะไรที่รู้ว่า ไม่ดี ไร้สาระเกินไป จะพยายาม หลีกเลี่ยงให้มากขึ้น
คนเราบางทีก็ปล่อยตัวไปตามกระแสของสังคม ใช้ชีวิตไปวัน ๆ ไม่ได้คิดอะไร
ปัจจุบันนี้ เราใช้ชีวิตอยู่ในสังคมที่ มีสิ่งยั่วยุมากมาย
เราสามารถหาความสนุกสนานได้ตลอดเวลาจากสิ่งยั่วยุเหล่านี้
แต่อยากให้ทุกคนได้ลองคิดดูว่า
เป้าหมายชีวิตของเราคืออะไรล่ะ ความฝันเราคืออะไร
อย่าปล่อยตัว เพลิดเพลินไปตามกระแสสังคม จนลืมแม้กระทั่งจุดมุ่งหมายของตัวเอง
เปรียบเหมือนเรือน้อยท่ามกลางมหาสมุทร
ปล่อยให้คลื่มลม พัดพาเราไป อย่างไร้จุดหมาย
อย่าปล่อยให้คลื่มลม เป็นตัวกำหนดทิศทางเรือของเรา
แต่จงหาจุดหมายของเรา แล้วออกเดินทางไปหามัน

สักวันคุณจะได้ไปถึงเกาะที่คุณต้องการ

ยังไงจะสอบแร้วก็ สู้ ๆ กันทุกคนนะ
(ปล.ช่วงนี้เรามีงาน + สอบยุ่งมั่กส์ ๆ ก่าจะอัพอีกทีคงนาน 55+)



 
12月30日

ส่งท้ายปีเก่า ต้อนรับปีใหม่

วันนี้ที่จิงเรยเที่ยงคืนแร้ว ก้อเป็นวันสุดท้ายของปี 49 อ่ะนะ
ไม่รุจะบ่น ๆ รายดี เด๋วโดนว่าแก่แร้วรำลึกความหลังอีก 55+
เอาสุภาษิตจีน มาให้ดูเนื่องในโอกาสขึ้นปีใหม่ละกัน
 
" การศึกษาเปรียบเสมือนพายเรือทวนน้ำ ถ้าไม่รุดหน้าก็ถอยหลัง
 ถ้าไม่ศึกษาเพิ่มเติมขึ้นทุกๆ วัน ก็จะล้าหลังลงทุกๆ วัน "
 
" เงียบลง คุณจึงจะคิดได้ เรียนรู้ที่จะฟัง ฟังด้วยหัวใจของคุณ "
 
" พูดถึงอะไรก่อนอะไรหลัง ความรู้ต้องมาก่อน
พูดถึงอะไรสำคัญที่สุด ความประพฤติย่อมสำคัญที่สุด "
 
" การเรียนภาษาต่างประเทศนั้นไม่ยาก มันก็เหมือนกับการคบเพื่อน

ยิ่งคบก็ยิ่งคุ้นเคย พบหน้ากันทุกวัน มิตรภาพก็ยิ่งสนิทแน่นแฟ้น "

" อย่ากลัวที่จะก้าวไปข้างหน้า สิ่งที่ต้องกลัวอย่างเดียวคือการหยุดนิ่ง "

" ต้นไม้ต้นใหญ่ๆ เกิดจากกล้าไม้ต้นเล็กๆ

หอสูงเสียดเมฆา ฐานรากก็เตี้ยติดดิน

หนทางไกลหมื่นลี้ ก็ต้องเริ่มจากก้าวเท้าก้าวแรกเสมอ "

" ผู้ที่ขาดความเข้มแข็งทางจิตใจ ทำสิ่งใดก็ไม่บรรลุ "

" เมื่อพ่อแม่มีชีวิตอยู่ยังไม่เลี้ยงดูท่าน

ครั้นท่านตายไปแล้วทำการเซ่นไหว้

ท่านจะได้รับประโยชน์อันใด "

" ถ้าดื่มกับเพื่อน สุราพันจอกคำพูดพันคำยังดูน้อยไป

แต่ถ้าโต้เถียงกับคนอื่น คำพูดเพียงครึ่งประโยคก็มากเกินไป "

"จงแน่ใจคำว่ารักที่คุณพูดออกมา คุณได้หมายถึงมันอย่างนั้นจิง ๆ"

If tomorrow never comes
Will she know how much I loved her
Did I try in every way
To show her every day
That she's my only one.
(So tell that someone that you love
Just what you're thinking of
If tomorrow never comes.)


ขอบคุณทุก ๆ สิ่ง ทุก ๆ อย่างที่ผ่านเข้ามาในปีนี้
ขอบคุณทุก ๆ คนที่ก้าวเข้ามาในชีวิต
ปี 49 ที่ผ่านมา เป็นปีที่ดีมาก ๆ สำหรับเรา
ปีใหม่ 2550 นี้ก็ขอให้ทุก ๆ คน
มีความสุข สุขภาพแข็งแรง แล้วก็อย่าลืมดูแลตัวเองและคนที่รักให้ดี ๆ นะ
(วันนี้คูณบอกรักคนที่คุณรักแล้วหรือยัง?)
 
12月5日

ได้ฤกษ์ อัพ วันพ่อ

เฮ้อ อาราย ๆ ก้อผ่านไปเร็วชะมัด รุสึกตัวอีกทีจะสอบมิดเทอมแร้วสิเนี่ย ยังไม่ได้รุเรื่องสักวิชาเร้ยยย

ก่อนหน้านี้ก้อเที่ยวกะพวกไอเชน ไอชอน ไออาร์ท ซะไม่ได้แตะหนังสือร่วมอาทิด ฮือ ๆ

เมื่อวานงานแต่งเจ๊ฟรั๊งค์กะพี่ใหญ่ก้อผ่านพ้นไปแร้ว หวังว่าทั้งคู่จะมีความสุขมาก ๆ นะคับ

เห็งเค้าแต่งงานกันแร้วมันก้ออินนะเนี่ย จินตนาการถึงวันนึงที่ต้องไปยืนเป็นเจ้าบ่าว

รู้สึกตื้นตันใจน่าดู ได้แต่งงานกับคนที่เรารัก คงจะเป็งวันที่มีความสุขมาก ๆ แน่เรย น้ออออ

 

วันนี้วันพ่อ ก็ไปกินข้าวกะปะป๋า ทั้งเที่ยงทั้งค่ำเรย หัวค่ำก็ไปจุดเทียนชัยกันที่แถวหน้าโรบินสัน

คนไปเยอะมาก ใส่เสื้อเหลืองกันทั้งนั้นเรย ประทับจาย ๆ

 

ทำไมเวลามันผ่านไปเร็วงี้อ่ะ บ่นต่อ ๆ จะมิดเทอมแร้ว แง้ ๆๆๆๆๆๆๆ เค้ายังไม่อยากจบปี 2 น้า

ใครมีนาฬิกาหยุดเวลา ช่วยหยุดหน่อยยยยยยยยยย เฮ้อ เร็วชะมัด ทำวันนี้ให้ดีที่สุดละกานนนน

เพราะเวลาหมุนย้อนกลับไม่ได้ ดีใจกับทุกวินาทีที่เรายังมีชีวิตอยู่ และจงใช้มันให้คุ้มค่านะ

ทำสิ่งที่ตัวเองอยากทำ และอย่าลืมเผื่อแผ่ความรักให้คนรอบข้าง และคนที่เรารักมาก ๆ ด้วย

มิวสิกเพลง If tomorrow never come สอนอะไรได้ดีนะ หนังอย่าง sad movie ก็ด้วย

ตอนนี้มีออกเป็นวีซีดีแร้ว ใครยังไม่ได้ดูก้อไปหามาดูนะ เราดูรอบสามแร้ว 55+

 

ปล.เริ่มอ่านหนังสือกานได้แร้วเพื่อน ๆ ทุกท่าน แร้วใครรุเรื่องก้อสอนผมด้วย 555+ สู้โว้ยยย

 

 

 

 

10月28日

ต้อนรับเทอมสอง

ปิดเทอมผ่านไปอย่างรวดเร็ว แต่ก้อรู้สึกว่ามีอะไรเกิดขึ้นไม่น้อยเหมือนกัน
ใจนึงก้อยังอยากปิดต่ออีกสักนิด ปิดเทอมนี้ยังไม่ได้นอนให้เต็มอิ่มเรย T-T
แต่อีกใจนึงก้ออยากเปิดเทอมแร้ว จะได้เจอเพื่อน ๆ ที่อยากเจอ
สรุปชีวิตปิดเทอมให้ฟังละกัน

1.เฮฮากะเพื่อน ๆ วันก่อน เพื่อนวิดวะ (ก้อง+แปะ) ก้อคึกคะนองจัดชนเอา ๆ ที่สุดสิ้นสภาพนักศึกษากันถ้วนหน้า ตูก้อกลับบ้านมาแบบหมดสภาพ ยังดีมีเพื่อนเหลงขับมาส่ง ก้อเล่นกินกันตั้ง 4 ลิตร บ้าไปแร้ว! หลังจากนั้น วันคาราโอเก่ะยังมี ดริฟท์ติ้ง ซิ่งสายฟ้า ที่เขต 8 เป็นไงถามเพื่อนตั้ว เหอ ๆๆ
 
2.ภูมิใจนำเสนอมาก ดู princess hours 24 แผ่น จบใน 3-4 วันเหอะๆ หนุกดีนะ ลองดู ๆ
เราชอบนางเอกมาก ๆ สดใส น่ารัก ขี้เล่น ร่าเริง ตลกบ๊อง ๆ ดี เรยประทับใจเป็นพิเสด 55+

3.กินเจมา วันที่ 7 แร้ว อีกแค่สองวันเท่านั้น ก้อจะกินเพได้ คราวนี้จะฟาดเนื้อสัตว์ให้อิ่มหนำเร้ย
(แร้วที่อด ๆ มาจะได้บุญมะเนี่ย)

4.ทำงานบ้านงก ๆ ๆ เพราะแม่ไปเที่ยวกะญาติสองอาทิด ที่บ้านเหลือแต่ผู้ชาย แม่บ้านที่เคยอยู่ก้อออกแร้ว
 ทีนี้ก้อถึงคราวพ่อบ้านจำเป็น เรากะพี่ ๆ ช่วยกันดูแลบ้านเต็มที่ เหนื่อยแทบตาย แต่ก้อรุสึกว่า ขนาดเรากะพี่
รวมกัน 3 คน ยังดูแลบ้านได้ไม่ดี เท่าตอนที่แม่ทำเรย เฮ้อ แม่คงเหนื่อยมาก คิดถึงแม่ชะมัด
 
5.เกรดออกสองตัวแร้ว market & thai po ได้ B+ คู่เรย แต่ออกแค่สองตัวเราก้อบอกได้แร้วล่ะ เทอมนี้ 3.81 คับพี่น้อง เพราะ south east ,Econ, Math Econ สามวิชานี้ A ชัวร์อยู่แร้วววว (โม้ล่วงหน้า) เหอะ ๆ มากสุดในชีวิต ดีจาย ๆ กะจะ 4.00 นะเนี่ย แต่กัวเด๋วเค้าหาว่าเป็งเด่ะเรียนเกิน เรยเพลา ๆ มือไว้บ้าง (สาธุ หวังว่าจะเป็นตามที่คาดนะ ถ้าอีกสามวิชาตูไม่ได้ A หมดหน้าแตกหมอไม่รับเย็บแน่ เหอๆ)

ตอนนี้ขอบตาดำเป็งแพนด้าซะแร้ว เฮ้อ โทรม นอนตีสองตีสามทุกวัน ๆ แต่ไม่ได้ตื่นเที่ยงสักเท่าไหร่เรยปิดเทอมนี้ แย่ชะมัด พอเท่านี้แหละ เริ่มคิดไม่ออกแระ เอาเป็งจบ ๆ เท่านี้ละกันสำหรับปิดเทอม เป็นปิดเทอมที่สั้น เหงา หิว และเหนื่อยไปหน่อย แต่ก็โอเคดี ไว้เจอกันเปิดเทอมค้าบบบ


 
 
 
10月13日

ฉลองปิดเทอม

สอบเส็ดสักที
ฉลองสักนิด
เฮฮาสักหน่อย
.
.
กะเพื่อนเก่า ๆ รำลึกความหลังตอนยังวัยรุ่น
(ตอนนี้แก่แร้ว 55+)
ไว้มีรายค่อยมาอัพเพิ่มดีก่า
ตอนนี้ขอดื่มด่ำกับช่วงเวลาปิดเทอม ที่กำลังนับถอยหลัง

ปล.เพลงนี้ 
โดนใจ
เพลงของเธอ
ชอบอ่ะ
 

 


9月15日

Family come first.

Click หนังเรื่องนี้ดีมาก ๆ เรย ดูแร้วตลกเบาสมอง แต่ไม่ได้ไร้สาระ หนังบางเรื่องตลกก้อจิง แต่ไร้สาระไปหน่อยก้อไม่ได้ทำให้ประทับใจมากมาย
แต่หนัง Click เนื้อเรื่องดี ให้ข้อคิดดี ๆ กับเรา ดูแร้วฮา ๆ แต่มีซึ้งปนเศร้าอยู่ด้วย เป็นหนังตลกที่ทำให้เราเสียน้ำตาได้อ่ะ
ไม่ได้เว่อร์แร้วก้อไม่ได้บ่อน้ำตาตื้นขนาดนั้นน้า แต่หนังสองเรื่องล่าสุดทั้ง Sad movie กับ Click เป็นหนังสองเรื่องแรกที่ทำให้เราเสียน้ำตาในโรงหนังเรยอ่ะ
ช่วงหลังเริ่มทำตัวเป้นนักโฆษณาหนังไปแระ ไม่ได้ไปรับเงินเค้ามานะเนี่ย แต่หนังสองเรื่องที่แนะนำ ก้อเพราะมันสนุกแร้วให้ข้อคิดดี จนไม่อยากให้พลาดชม
 
ช่วงนี้ก้อใช้เวลากับตัวเองเต็มที่ เพราะว่างมากมาย พักเหนื่อยจากทุก ๆ เรื่อง อาจารย์ก้อไม่ค่อยสอน เรียนวันละวิชา อยู่บ้านมากขึ้นเพราะแม่บ้านกลับไปเยี่ยมบ้าน 1 เดือน
ก้อต้องช่วย ๆ งานบ้านบ้าง กลับมากินข้าวเป็นเพื่อนแม่ ขลุกตัวอยู่บ้านเกือบทั้งวัน มีเวลาว่างให้ได้คิดทบทวนสิ่งต่าง ๆ ที่ผ่านเข้ามาในชีวิตตลอดปีที่ผ่านมา
ก้อทำให้คิดอะไรได้หลาย ๆ อย่าง ได้รู้หัวใจตัวเอง มีเป้าหมายชีวิตมากขึ้น อยากทำอะไร ๆ ให้ดีขึ้นอีก ใช้ชีวิตมีสาระให้มากขึ้น ทำทุก ๆ วันที่ผ่านไปให้มีคุณค่ามากขึ้น เป็นต้น
 
ตอนนี้ก้อจะเข้าสู่ช่วงใกล้สอบแร้ว งานก้อเยอะ อีกสองอาทิดนิด ๆ สอบ เพื่อน ๆ ทุกคนก้อเริ่มอ่านหนังสือกันได้แร้วนะ ฟิต ๆ เข้าไว้ จะได้ไม่ต้องมาบ่นเสียใจภายหลัง
"ถ้าชีวิตเราทำทุกวันให้ดีที่สุดแร้ว เมื่อเรามองย้อนกลับไปจะไม่มีอะไรให้เสียใจเรย" ไม่ต้องรอให้ไฟลนก้นแร้วค่อยอ่านหรอกนะ
เราก้อคิด ๆ ว่ากำลังจะเริ่มแร้วเหมือนกาน 55+ มาฟิต ๆ ไปพร้อม ๆ กันละกันนะ สู้ ๆ สู้ตายยยยยยย!
 
 
 
 
 
 
8月18日

Sad มีแต่เรื่อง Sadddd!

ผ่านมาเดือนครึ่งแร้วที่ไม่ได้อัพเสปซ เพราะอะไรนะเหรอ ?
ช่วงที่ผ่านมาเราไม่มีอารมณ์ที่จะมานั่งเขียนมายสเปซอยู่น่ะสิ
มีหลายเรื่องผ่านเข้ามาในชีวิต เรียกได้ว่าเป็นช่วงที่ค่อนข้างมีเรื่องให้กลุ้มไม่น้อย
ข้อสอบเขียน Market กะ Thai Po ทำมะค่อยได้ พวกข้อสอบเขียนเนี่ยไม่ถนัดเรย อ่านโจทย์แร้วยังมึนจะให้เราโม้อะไร แค่ใหน?
พวกที่น่าจะทำได้อย่าง Econ กะ Math ก้อดันพลาดโง่ ๆ ไปอีกนิด ๆ หน่อย ๆ
สรุปไม่ค่อยพอใจกะการสอบครั้งนี้เท่าไหร่
แล้วเรื่องสอบ ก้อผ่านไป เราก้อยังต้องเผชิญกับปัญหาเรื่องหัวใจอีก
 
เราควรทำในสิ่งที่หัวใจตัวเองเรียกร้อง หรือทำในสิ่งที่คนที่เรารักอยากได้จากเรากันแน่ หลายคนอาจตอบไม่เหมือนกัน
แต่เราก้อเลือกอย่างหลังนะ
เราอยากที่จะทำให้ทุกคนในโลกนี้ที่เรารักมีความสุขมาก ๆ แม้ความสุขของเค้าเหล่านั้นจะแลกกับอะไรก้อตาม เราจะยอมทุกสิ่ง
เคยอ่านและจำกลอนอันนึงมามันว่างี้ "ความรักคือต้องการให้คนที่เรารักมีความสุข แม้ความสุขของเขาเหล่านั้น จะไม่มีเราอยู่ด้วยก็ตาม"
การที่เห็นคนที่คุณรักมีความสุข คุณก้อมีความสุขไปด้วย ถ้าเค้ามีทุกข์ คุณก้อย่อมทุกข์เช่นกัน
 
แล้วฤดูนี้ก็คนอกหักเยอะเหลือเกิน ใหนจะท่านพี่ ใหนจะเพื่อนเต่า เพื่อนกอล์ฟอีก เลิกกันเข้าไป๊
ทำให้คิดได้ว่า การจะประคับประคองความรักมันคงยาก และไม่อาจคาดเดาได้ ถ้าใครคนนึงเขวไป ความรักของทั้งคู่ก็คงต้องจบลง
ก็แสดงความเสียใจกับคนที่ผิดหวังกับความรักทุกคนด้วย
 
วันนี้ก้อเรยไปดู Sad Movie กันมากะเพื่อน ๆ รวมถึงเพื่อนกอล์ฟที่กำลัง Sad สุด ๆ 55+
ขอบอกเศร้ามาก ๆๆๆๆ เหงื่อมันไหลออกมาทางตาได้ไงก้อไม่รู้ มีความรักให้ดูครบทั้งแม่กับลูก หนุ่มสาว พี่น้อง
เราว่ามันมีให้เห็นอยู่ในหนังเรื่องนี้ครบ และผู้กำกับก็สามารถผูกเรื่องของทั้งสี่คู่ให้ฉายสลับกันไปมาได้อย่างกลมกลืน ไม่รู้สึกขัดอารมณ์คนดูแม้แต่น้อย เราชอบหนังซึ้ง และ เศร้า อยู่แล้ว หนังเรื่องนี้ดูแล้วเรยประทับใจมาก ๆ ขอยกให้เป็นหนังที่ตราตรึงใจที่สุดในรอบปี มันให้ข้อคิดกับเราด้วยว่า "จงซื่อสัตย์กับหัวใจตัวเอง" และ "หากคุณอยากทำอะไรให้ใคร จงรีบทำมันเพราะโอกาสไม่ได้มีอยู่ตลอดไป" ซึ้งคู่แม่กับลูกมาก ๆ สงสารคนเป็นใบ้ด้วย แล้วก้อคู่นักดับเพลิงก็เหมือนกัน "อย่าอายถ้าคุณจะต้องเสียน้ำตาให้กับหนังเรื่องนี้"
 
อืมแค่นี้ก้อ Sad พอแร้วนะ ยังมีอีก ย่าของเพื่อนเราไม่สบายเสียไปคืนนี้เอง ฟังเรื่องราวแร้วก็เห็นใจเพื่อน น่าสงสารอ่ะ แล้วก็เสียใจไปด้วยมาก ๆ ไม่มีใครู้หรอกว่าคนที่เรารักเค้าจะอยู่กับเราไปอีกนานเท่าไหร่ อย่าโทษตัวเองเลย
อารมณ์ในหนังมันยังค้างอยู่เรยอ่ะ แร้วมาได้ยินเรื่องงี้อีกยิ่งพลอยเศร้าไปด้วย ความ Sad มันพวยพุ่งจนต้องมาระบายในสเปซอยู่ตอนนี้
"หากคุณอยากทำอะไรให้ใคร จงรีบทำมันเพราะโอกาสไม่ได้มีอยู่ตลอดไป" ก็อยากย้ำให้เพื่อน ๆ ที่อ่านอยู่ ทำดีกับคนที่เรารักมาก ๆ ทั้งกับ คนรัก กับเพื่อน และโดยเฉพาะกับคนในครอบครัวพวกคุณทุกคน พูดอาจจะง่าย ทำจริงอาจจะติดนู่นติดนี่บ้างแต่อย่างไรก็อยากให้ทุกคนพยายามกันดูนะ
 
จบเรื่อง Sad ทั้งหมดไว้แค่นี้ละกัน อัพสเปซคราวหน้ารับร้อง เราจะพยายามทำตัวให้ Happy ไม่บ่นมากมายและยาวขนาดนี้แน่นอน พุ่งนี้สอบเวิร์คแอนด์ทราเว่ล ต้องตื่นเช้าจะรีบไปนอนแร้ว (เด่ะปี 4 บีบีเอที่ไปเวิร์คแอนด์ทราเว่ลก็น่าเห็นใจมาก ๆ) เห็นมั๊ยว่าชีวิตใช่ว่าจะมีพรุ่งนี้เสมอไป รักใครก้อรีบบอกละกันนะทุกท่าน
 
ปล.เพลงเล่นของสูงที่เอามาลงนี้ได้แรงบันดาลใจมาจากตัวอย่างหนังเรื่อง Season changes ซึ่งฉายพลางเปิดเพลงนี้พลาง ขนลุกดีทีเดียว เห็นด้วยกะเนื้อหาเพลงอ่ะ ถ้าใครได้เจอคนที่คิดว่าใช่ถึงเค้าจะอยู่สูงแค่ใหนก็ควรจะพยายามดูนะ เหมือนกับที่ แฟรงค์ แลมพาร์ด ตอบคำถามที่ว่า คุณเป็นมิดฟิลด์แต่ทำไมยิงประตูได้ยอะกว่ากองหน้าบางคน แลมพาร์ดตอบว่า "มันอยู่ที่การสร้างสรรค์โอกาสให้ตัวเอง หากคุณไม่ลองสับไกดู คุณก็ไม่มีวันได้ประตูหรอก" ได้เกิดมาเจอเธอทั้งที ไม่ว่ายังไงก้อลองดีสักวัน 55+ จบจริง ๆ แล้ว ค่อยพบกันฉบับหน้า